مىشود . جويبر از ضحاك روايت كرده كه وى ايوب بن موص بن العيص است . ايشان پيوسته بر آيين حنيفى بودند تا آنگاه كه اختلاف ميان ايشان افتاد و خداوند عيسى را بر ايشان مبعوث گردانيد . ياد كرد اختلاف مردم در اين قصه وهب معتقد است ، و من اين عقيدهء او را نمىپذيرم ، كه ابليس به آسمان بالا مىرفت و در نقطه‌اى مىايستاد . پس بالا رفت و گفت : خدايا ! تو ، به ايوب عطاى بسيار بخشيده‌اى او را در فراخى نعمت داشته‌اى و او را به هيچ بلايى نيازموده‌اى تا دانسته شود كه شكيبايى او چند است . وهب گويد خداوند ابليس را بر ايوب مسلط گردانيد و او در سجده بود ، ابليس در چهرهء ايوب دميد و چنين و چنان شد . ديوارهاى خانه‌اش فرو ريخت . فرزندانش كشته شدند . كرمها در پيكرش جايگزين شدند . هفت سال و هفت ماه و هفت روز و هفت ساعت كرمها در پيكر او آمد و شد داشتند و مردم قريه از او دلتنگ شدند و او را بر خاكروبه‌اى افكندند . همسرش عورت او را با خاك مىپوشانيد و او شكيبايى كرد بهترين شكيبايى . به هيچ كس جز خداوند شكايت سر نكرد چنان كه خداوند فرموده : « ما او را شكيبا يافتيم ، چه نيك بنده‌اى است ايوب كه بازگردنده و توبه كننده است » ( 39 : 44 و 43 ) . بعضى گويند مرد ستمديده‌اى به او پناه برد و از او يارى خواست و او در نماز بود و نماز خود را قطع نكرد و اين كار گذشت و آن مرد را كشتند و اموالش را غصب كردند و خداوند را اين رفتار ايوب ناخوش آمد و به كفارهء اين كار او را گرفتار بلا كرد . در مورد آزمون يعقوب گفته‌اند كه وى گوسفندى كشت و بريان كرد و بوى آن غذا به مشام بعضى از همسايگان او رسيد و يعقوب بديشان طعام نداد و به دورى يوسف معاقب شد . گفته‌اند كه چون خداوند بر ايوب منت نهاد و او را بهبود بخشيد همه فرزندان و غلامان و گوسفندان و چارپايانش زنده شدند . از سعيد بن جبير روايت شده‌ايم كه گفت : هر كس بگويد كه خداوند تمام فرزندان و غلامان و چارپايان او را زنده گردانيد ، دروغ گفته است . گويند خداوند ابرى را فرستاد و آواز داده شد كه عباى خويش را بگستر . خداوند ملخهاى زرين بر ايشان بارانيد ، از هنگام عصر تا آنگاه كه خورشيد غروب كرد . و ايشان به گردآورى آنچه در گوشه و كنار عبا بود پرداختند و بر آن افزودند . پس آواز داده شد كه اين مايه آزمندى چيست ؟ جواب داد : از بركتهاى تو هيچ گاه بىنيازى نيست و كيست كه از نيكى سير شود ؟ روايت